به نام خالق

تعقل و تفکر از مهم ترین ویژگی های بشر است؛ که اگر از آن استفاده نکند، چه بسا زندگیش بیهوده به پایان برسد.

به شخصه عقیده دارم که در هر چیزی باید فکر کرد. باید سوال های اساسی پرسید و به دنبال پاسخ آن ها رفت. باید برای رسیدن به پاسخی در خور، زحمت کشید.

و مهم ترین سوال این است که ما چرا در این دنیای عظیم سرگردانیم؟ باید چه کنیم؟ آیا خالقی داریم؟ آیا او ما را به حال خود رها کرده؟ و غیره و غیره...

اکنون در حال تلاش برای رسیدن به پاسخ های معقولی به پرسش های مذکور هستم. و سعیم بر این است که به هر آنچه رسیدم، در همین وبلاگ بارگذاری کنم. چرا که انسان زمانی اشکال کار خود را میابد که نظرات و فکر دیگران را هم در اندیشه خویش دخیل کند.

مبنای من نه بر اساس دین و مذهب، بلکه بر اساس برهان و منطق است. چرا که عمل کردن به دینی که با تعقل به دست نیامده باشد، بی فایده است و ثمری ندارد. بلکه گمراه کننده است و حتی ممکن است خطرناک باشد.

آری

شخصی را که بدون تعقل و تفکر، فقط بر اساس اعتقاد و تعصب، به دور از هر گونه برهان و استدلال منطقی به اعمال مذهبی بپردازد، او را گمراه میدانم.

کسی که بدون اندیشه، بدون برهان و استدلال به یقین میرسد، قطعا یقینش دروغین است.

انسان از لحظه ای که با فکر کردن انس می گیرد، در راه رشد و ترقی گام بر میدارد.

اکنون سخنان چند تن از اندیشمندان جهان را با شما به اشتراک میگذارم:

حرف آخر این که: هر بار کسی با نظرم مخالفت کرد، چیز جدیدی آموختم. پس بدانید که از مخالفت شما با سخنانم هراسی ندارم. بلکه خیلی هم استقبال میکنم. به شرطی که به دور از توهین باشد. نحن ابناء الدلیل. ما فرزندان برهانیم. برهان بیارید، بحث میکنیم.

علیرضا شالفروش

1396/09/16